fic(ตอนพิเศษ) : บทเพลงยามเศร้าของปีศาจ ตอน โนบุ ลา สหายเก่า

posted on 10 Aug 2008 22:40 by lordmitsunari

ณ ที่แห่งหนึ่ง

โนบุนากะ มูนไลท์ ครั้งหนึ่ง เป็นเจ้าชาย ที่งดงามและอ่อนโยน

สุดท้ายก็ต้องสูญเสียทุกอย่าง....แม้กระทั้งเพื่อนรัก...ของเค้า

โนบุพึมพำอยู่คนเดียวในห้องโถงสีขาว...

"ชีวิตที่ไม่รู้วันพรุ่ง

ชีวิตของคนห้าสิบปี

เกิดแล้วก็ตาย

ดุจมายา ดุจความฝัน...

ช่างเป็นบทกลอนที่ฝั่งใจข้ามาตั้งแต่ครั้นวันที่ข้าได้อ่านหนังสือเล่มนี้"

"ข้าคงมิได้เจอเพื่อนเก่าแล้วสินะ..."

โนบุเปิดฝากระถางใบเล็กออกมา

ควันสีเทากลายเป็นสีขาวอย่างช้าและกลายเป็นภาพต่างๆ

กระถางใบที่โนบุเปิดนั้นบรรจุความทรงจำการเดินทางระหว่างเค้ากับเพื่อนของเขาทั้งสนุกสนานและเผชิญอุปสรรคไว้มากมาย

โนบุมองมันด้วยสายตาที่แสนจะเศร้าสร้อยยิ่งนัก

และ...ผ่านไปซักพักกำลังจะปิดนั้น

โนบุก็ได้เอ่ยอย่างหนึ่งออกมาว่า...

"สักวันเราคงได้กลับมาอีกครั้ง....เจ้าจงไปเถิด ข้าอยู่คนเดียวได้..."

หลังจากโนบุปิดกระถางใบนั้น โนบุได้เหลียวหลังมามองเด็กสาวผู้ซึ่งเป็นคนเดียวที่โนบุรัก

"ท่านพี่ค่ะ ท่านพี่ไม่ได้สูญเสียทุกอย่างซะหน่อย"เธอเดินเข้ามา

"พี่น่ะยังมีน้องมิสึนาริอยู่นะ ท่านพี่.."เธอบอกและยิ้มราวกับเหมือนแสงอาทิตย์ที่อบอุ่น

โนบุยิ้มออกมาและวางกระถางที่เก็บความทรงจำของเขา"อืม...นั่นสินะ ข้ายังมีเจ้าอยู่นี่นา..."

โนบุน้ำตาคลอเบ้า "มิสึนาริ เจ้าอย่าทิ้งพี่ล่ะ"

มิสึนาริเอาปลายนิ้วอันน้อยปาดน้ำตาที่คลอเบ้าของพี่ชายของเธอ

"ค่ะท่านพี่"เธอตอบด้วยน้ำเสียงที่ไพเราะและอ่อนโยน

"น้องจะไม่ทิ้งพี่..."

"ไม่ว่ายังไง....เพราะยังชีวิตคนเรามันเริ่มต้นได้...หากเราบางคนอาจจะมีก้าวผิดไปบ้างก็ตามนะค่ะท่านพี่"

และมือของมิสึนาริโอบกอดพี่ชายที่ผู้ซึ่งกำลังทุกข์

โนบุหลับตาและจมูกได้สัมผัสถึงกลิ่นกายที่ในอ้อมกอดของมิสึนาริ

กลิ่นกายที่หอมตะหลบไปทั่วกายของโนบุ

กลิ่นกายที่อบอุ่น เหมือนแสงที่เพิ่งกำลังขึ้นอรุณวันใหม่

โนบุยิ้มและพูดว่า

"ฉันไม่ได้อยู่คนเดียว....นี่นา..."

ณ สรวงสวรรค์ ซึ่งเป็นที่สถิตของอาลาเคนัส เทพผู้ซึ่งมีหน้าที่กำหนดชะตากรรม ได้มองเห็นเหตุการณ์ผ่านกระจก

"นี่เป็นแค่การทดสอบเบาะๆ นะโนบุนากะ....มูนไลท์"

~*.:THE END:.*~

เพลงก็ออกแนวเศร้าหน่อยๆ ตัวเพลงเคยทำเป็นฉบับภาษาไทยแล้ว ชื่อเดียวกัน ความหมายของเพลงประมาณว่า ประมาณคนคนหนึ่งได้สูญเสีย แต่ว่าสิ่งดีๆยังอยู่ในความทรงจำและสักวันคงได้เจอกันอีก

ภาพลงมาจากเว็บเกาหลี แต่เอามาลงสีอ่ะ

ภาพจริงเอามาจากตัวนี้เคอะ